Centrum voor Arbitrage inzake Seksueel Misbruik

FR
Centrum voor Arbitrage inzake Seksueel Misbruik

OPGELET: Aanvraagformulieren voor herstelmaatregelen moesten ingediend worden voor 31 oktober 2012 en kunnen niet meer worden ingediend

De Bijzondere Commissie betreffende de behandeling van seksueel misbruik en feiten van pedofilie binnen een gezagsrelatie, inzonderheid binnen de Kerk, werd op 28 oktober 2010 door de Kamer van volksvertegenwoordigers ingesteld.

Waarom een Bijzondere Commissie in het Parlement?
In januari 2010 hadden de kerkelijke overheden een “Commissie Seksueel Misbruik in een Pastorale Relatie” ingesteld. Die commissie werd voorgezeten door professor Adriaenssens. Na huiszoekingen door het gerecht in verschillende bisdommen maakte die commissie voortijdig een einde aan haar werkzaamheden en besliste ze een rapport uit te brengen met daarin de elementen die in enkele weken tijd waren verzameld.

In de nasleep van de publicatie van dat rapport werd de Bijzondere Commissie van de Kamer opgericht.

Het rapport maakt melding van een 475-tal klachten van slachtoffers tegen priesters of geestelijken die zich aan misbruik schuldig hebben gemaakt. Het nieuws sloeg in als een bom. Bladzijde na bladzijde komt aan het licht welk drama en welk lijden de slachtoffers – die “overlevenden” worden genoemd – hebben moeten ondergaan. Tevens wordt gewezen op de verantwoordelijkheid die rust op de toenmalige kerkelijke overheden, die liever hun instelling – en de misbruikers – de hand boven het hoofd hielden dan de slachtoffers te beschermen.

Welk soelaas voor de slachtoffers?
Gelet op de omvang en de ernst van die onthullingen kon het Parlement niet lijdzaam toezien. De Kamer had de plicht antwoorden aan te reiken voor de legitieme vragen waar de slachtoffers mee worstelden en die ook de hele samenleving zich stelde. De Bijzondere Kamercommissie “misbruik in de Kerk” had onder meer tot taak na te gaan hoe de Staat die feiten van seksueel misbruik had aangepakt en hoe de samenwerking tussen het gerechtelijk apparaat en de katholieke Kerk was verlopen. Daarnaast was het de bedoeling te achterhalen waarom de slachtoffers er al te vaak van hadden afgezien te spreken of een klacht in te dienen. Tot slot ging het erom concrete maatregelen te treffen om de preventie van seksueel misbruik en de behandeling van de klachten te verbeteren.

De Bijzondere Commissie heeft daartoe heel wat mensen gehoord: vertegenwoordigers van de slachtoffers (verenigingen en advocaten), maar ook kerkleiders (bisschoppen, de Kardinaal en hoge vertegenwoordigers van religieuze congregaties), hoogleraars kerkrecht en deskundigen. Voorts werden talrijke documenten onder de loep genomen.

Waarom een arbitragecommissie?
Door de grondwettelijke scheiding van Kerk en Staat mag het Parlement de kerkelijke overheden geen maatregelen opleggen. Daarom heeft de Bijzondere Commissie voorgesteld een arbitragecommissie in te stellen opdat de Kerk zijn morele verantwoordelijkheid op zich kan nemen. Hoofddoel is daarbij uiteraard dat wordt ingespeeld op de verwachtingen van de slachtoffers.

Na enkele weken bedenktijd te hebben genomen, hebben de kerkelijke overheden aanvaard mee te werken aan de oprichting van die arbitragecommissie, waardoor de slachtoffers eindelijk als dusdanig kunnen worden erkend – inclusief in hun lijden, in hun eenzaamheid en in hun gevoel door de Kerk in de steek te zijn gelaten. Belangrijk om te weten is dat de arbitrageprocedure bedoeld is voor schachtoffers voor wie de feiten verjaard zijn.

De slachtoffers die een erkenning en een herstel in hun waardigheid wensen in de vorm van een financiële compensatie, excuses, erkenning van hun leed … kunnen een aanvraagformulier invullen.

Bijkomende informatie : De behandeling van seksueel misbruik en feiten van pedofilie binnen een gezagsrelatie, inzonderheid binnen de Kerk (verslag 31/3/2011)>